donderdag 29 november 2012

Intellectueel Eigendom is Diefstal


De Piraten Partij pleit voor een hervorming op het gebied van copyright en patenten. Het is mij niet duidelijk of een dergelijk hervorming de weg vrij maakt voor compleet abolitionisme van copyright en patenten of dat de Piraten Partij het wil houden bij een hervorming. Wat dan ook, er is geen auteursrecht nodig en een hervorming ook niet. Dit is mijn mening; ik leg het u uit. 

De objecten die gezien worden als eigendom als het aankomst op IE (intellectueel eigendom) zijn abstracte objecten; maar wat betekend het eigendom over een abstract object eigenlijk? Eigendomsrecht is er voor bedoeld om conflicten over het gebruik van objecten op te lossen. Maar er kunnen geen conflicten ontstaan over het gebruik van abstracte objecten. Ik kan een zijde van een driehoek uitrekenen zonder dat ik hoef te wachten tot dat jij klaar bent met het denken aan de stelling van Pythagoras. Vermeende conflicten over abstracte objecten zijn altijd conflicten die gebaseerd zijn op het gebruik van fysieke objecten waarin de abstracte objecten zich hebben gemanifesteerd.

Een abstract object, zoals een ontwerp voor een nieuwe muizenval, manifesteert zich in de realiteit wanneer, bijvoorbeeld, iemand aan het ontwerp denkt, of wanneer een tekening het ontwerp omschrijft, of als er een muizenval wordt gebouwd in overeenstemming met het ontwerp. Maar als deze concrete objecten al iemands eigendom zijn – het brein van de denkende persoon, het stuk papier en de maker of koper van de muizenval – dan weten we al wie er recht heeft op deze dingen. Er kan geen verdere vraag zijn over wie het ontwerp bezit. Als de bron van het ontwerp, de ontwerper, exclusieve rechten over het ontwerp zou eisen dan zou dit betekent dat hij het eigendom van iemand anders opeist – het individuele brein van een ander, een stuk papier of een muizenval. Intellectueel eigendom is dan ook een bewering die pleit voor het toe-eigenen van individuen en de producten van hun arbeid. Oftewel; diefstal.

Als verdediging voor het behouden van intellectueel eigendom wordt vaak gezegd dat een hervormd beleid er voor kan zorgen dat het de ontwikkeling van de wetenschap en de kunst bevorderd kan worden. Zelfs als het waar is dat er een auteursrechtelijk systeem nodig is om “de wetenschap en de kunst” te bevorderen is dit niet rede genoeg om de aanval op persoonlijke vrijheid te rechtvaardigen. Het is twijfelachtig of een auteursrechtelijk systeem echt een dergelijk effect heeft als je inziet dat de meeste innovaties in de technologie en de kunst zijn behaald in tijden wanneer er geen bescherming voor intellectueel eigendom was. In feite, was het niet-bestaan van intellectueel eigendom juist de rede dat er zoveel vooruitgang werd geboekt. Dit is omdat het toen makkelijker was om uitvindingen te doen die gebaseerd waren op eerdere uitvindingen en eerdere kunstwerken. Het protectionistische argument dat er zonder auteursrecht geen drijfveer zou zijn voor wetenschappelijke innovatie en het maken van kunst word dus niet ondersteund door de geschiedenis.

Maar er bestaan wel degelijk manieren om de vooruitgang van wetenschap en kunst te bevorderen zonder de agressie van de staat te hoeven gebruiken als aanval op individuele vrijheid of eigendom – manieren die de voordelen van een auteursrechtelijk systeem behouden zonder de vrijheid te verminderen. Deze manieren zijn onder anderen contractuele oplossingen, beschermheerschap en georganiseerde boycots.

Laat me je iets vertellen over dit laatste geval, de georganiseerde boycot. Tijdens de late middeleeuwen ontstond er een commercieel rechtssysteem in Europa genaamd lex mercatoria (handelaarsrecht). De rede voor het ontstaan van dit systeem was de onwilligheid van de overheid om contracten die gemaakt waren in andere landen hand te haven. Om dit inefficiƫnte (monopolistische) systeem te omzeilen hebben handelaren uit verschillende landen samengewerkt om hun eigen regels en rechtssysteem op te zetten. Ondanks dat de overheid de contracten niet handhaafde konden de handelaarsrechtbanken vertrouwen op boycots om hun beslissingen te doen nakomen. Een vergelijkbare situatie ontstond in Amsterdam in de 17de eeuw. Toen de rechtbanken van de overheid weigerde om sommige financiƫle contracten hand te haven. Toch bleven de kooplui deze contracten ondertekenen. Ze vertrouwde op boycots om de contracten kracht bij te zetten. De vrees voor een boycot was vaak al genoeg om beide partijen zich te doen houden aan hun contract.

Er is geen rede om te twijfelen dat een vergelijkbaar systeem van georganiseerde boycots niet hetzelfde effect kan hebben op de betaling van intellectuele innovatie. Omdat een dergelijk systeem vrijwillig zou zijn kan je de kwestie van copyright en patenten geheel met rust laten. Daarbij zou de bescherming van een vrijwillig ‘regime’ waarschijnlijk niet de extreme en onevenredige aspecten van de hedendaagse auteursrechten bevatten.

_________________________________________________________________________


Dit artikel is een vrije vertaling van het artikel, OWNING IDEAS MEANS OWNING PEOPLE , geschreven door Roderick T. Long op 19 november 2008. Het artikel verscheen op de website cato-unbound.org. De plaatsen waarin dit artikel afwijkt van het origineel zijn de mening van de vertaler. De veranderingen worden dus niet ondersteund door de heer Long en de eigenaren van cato-unbound.org.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen