donderdag 29 november 2012

Intellectueel Eigendom is Diefstal


De Piraten Partij pleit voor een hervorming op het gebied van copyright en patenten. Het is mij niet duidelijk of een dergelijk hervorming de weg vrij maakt voor compleet abolitionisme van copyright en patenten of dat de Piraten Partij het wil houden bij een hervorming. Wat dan ook, er is geen auteursrecht nodig en een hervorming ook niet. Dit is mijn mening; ik leg het u uit. 

De objecten die gezien worden als eigendom als het aankomst op IE (intellectueel eigendom) zijn abstracte objecten; maar wat betekend het eigendom over een abstract object eigenlijk? Eigendomsrecht is er voor bedoeld om conflicten over het gebruik van objecten op te lossen. Maar er kunnen geen conflicten ontstaan over het gebruik van abstracte objecten. Ik kan een zijde van een driehoek uitrekenen zonder dat ik hoef te wachten tot dat jij klaar bent met het denken aan de stelling van Pythagoras. Vermeende conflicten over abstracte objecten zijn altijd conflicten die gebaseerd zijn op het gebruik van fysieke objecten waarin de abstracte objecten zich hebben gemanifesteerd.

Een abstract object, zoals een ontwerp voor een nieuwe muizenval, manifesteert zich in de realiteit wanneer, bijvoorbeeld, iemand aan het ontwerp denkt, of wanneer een tekening het ontwerp omschrijft, of als er een muizenval wordt gebouwd in overeenstemming met het ontwerp. Maar als deze concrete objecten al iemands eigendom zijn – het brein van de denkende persoon, het stuk papier en de maker of koper van de muizenval – dan weten we al wie er recht heeft op deze dingen. Er kan geen verdere vraag zijn over wie het ontwerp bezit. Als de bron van het ontwerp, de ontwerper, exclusieve rechten over het ontwerp zou eisen dan zou dit betekent dat hij het eigendom van iemand anders opeist – het individuele brein van een ander, een stuk papier of een muizenval. Intellectueel eigendom is dan ook een bewering die pleit voor het toe-eigenen van individuen en de producten van hun arbeid. Oftewel; diefstal.

Als verdediging voor het behouden van intellectueel eigendom wordt vaak gezegd dat een hervormd beleid er voor kan zorgen dat het de ontwikkeling van de wetenschap en de kunst bevorderd kan worden. Zelfs als het waar is dat er een auteursrechtelijk systeem nodig is om “de wetenschap en de kunst” te bevorderen is dit niet rede genoeg om de aanval op persoonlijke vrijheid te rechtvaardigen. Het is twijfelachtig of een auteursrechtelijk systeem echt een dergelijk effect heeft als je inziet dat de meeste innovaties in de technologie en de kunst zijn behaald in tijden wanneer er geen bescherming voor intellectueel eigendom was. In feite, was het niet-bestaan van intellectueel eigendom juist de rede dat er zoveel vooruitgang werd geboekt. Dit is omdat het toen makkelijker was om uitvindingen te doen die gebaseerd waren op eerdere uitvindingen en eerdere kunstwerken. Het protectionistische argument dat er zonder auteursrecht geen drijfveer zou zijn voor wetenschappelijke innovatie en het maken van kunst word dus niet ondersteund door de geschiedenis.

Maar er bestaan wel degelijk manieren om de vooruitgang van wetenschap en kunst te bevorderen zonder de agressie van de staat te hoeven gebruiken als aanval op individuele vrijheid of eigendom – manieren die de voordelen van een auteursrechtelijk systeem behouden zonder de vrijheid te verminderen. Deze manieren zijn onder anderen contractuele oplossingen, beschermheerschap en georganiseerde boycots.

Laat me je iets vertellen over dit laatste geval, de georganiseerde boycot. Tijdens de late middeleeuwen ontstond er een commercieel rechtssysteem in Europa genaamd lex mercatoria (handelaarsrecht). De rede voor het ontstaan van dit systeem was de onwilligheid van de overheid om contracten die gemaakt waren in andere landen hand te haven. Om dit inefficiënte (monopolistische) systeem te omzeilen hebben handelaren uit verschillende landen samengewerkt om hun eigen regels en rechtssysteem op te zetten. Ondanks dat de overheid de contracten niet handhaafde konden de handelaarsrechtbanken vertrouwen op boycots om hun beslissingen te doen nakomen. Een vergelijkbare situatie ontstond in Amsterdam in de 17de eeuw. Toen de rechtbanken van de overheid weigerde om sommige financiële contracten hand te haven. Toch bleven de kooplui deze contracten ondertekenen. Ze vertrouwde op boycots om de contracten kracht bij te zetten. De vrees voor een boycot was vaak al genoeg om beide partijen zich te doen houden aan hun contract.

Er is geen rede om te twijfelen dat een vergelijkbaar systeem van georganiseerde boycots niet hetzelfde effect kan hebben op de betaling van intellectuele innovatie. Omdat een dergelijk systeem vrijwillig zou zijn kan je de kwestie van copyright en patenten geheel met rust laten. Daarbij zou de bescherming van een vrijwillig ‘regime’ waarschijnlijk niet de extreme en onevenredige aspecten van de hedendaagse auteursrechten bevatten.

_________________________________________________________________________


Dit artikel is een vrije vertaling van het artikel, OWNING IDEAS MEANS OWNING PEOPLE , geschreven door Roderick T. Long op 19 november 2008. Het artikel verscheen op de website cato-unbound.org. De plaatsen waarin dit artikel afwijkt van het origineel zijn de mening van de vertaler. De veranderingen worden dus niet ondersteund door de heer Long en de eigenaren van cato-unbound.org.

donderdag 22 november 2012

PvdA-Kamerlid Recourt is Technologisch Conservatief

Aan de hand van nu.nl

De PvdA en de VVD omarmen allebei het idee van een nieuw downloadverbod. Dit bleek gisteren uit een debat in de Tweede Kamer over het auteursrecht. Met de steun van de PvdA en de VVD zou er een Kamermeerderheid zijn voor de invoering van verdere blokkades op de vrije circulatie van informatie.

Wel wordt er duidelijk gemaakt dat een algemeen downloadverbod niet van sprake is. Alleen degene die bedrijfsmatig gebruikmaken van het materiaal zullen worden aangepakt. Het is mij niet duidelijk hoe dit willen doen. Je zou kunnen zeggen dat er limiet komt op het downloaden – net zoals een te hoge energie rekening kan duiden op een wiet plantage – maar dit bewijst geen bedrijfsmatig gebruik. Misschien gaan ze extra letten op je bankrekening, wat er alleen voor zou zorgen dat mensen gaan overstappen naar het gebruik van alternatieve methodes van betaling – zoals Bitcoins. Misschien zijn ze van plan je harde schijf te onderzoeken, ook dit zal leiden tot de groei in het gebruik van encryptie systemen als Truecrypt.

Hoe ze het ook wenden of keren willen; een download verbod is onmogelijk te handhaven als het op digitale bestanden aankomt. Vroeger was het makkelijker om auteursrecht af te dwingen omdat fysieke objecten geproduceerd moesten worden door fabrieken en verkocht moesten worden in winkels. Nu zijn de kosten van het reproduceren van bestanden bijna nihil. Een computer is gebouwd om bits te kopiëren; hier kan geen wet tegen op.

Ook ontgaat de heer Recourt en de heer Teeven een heel belangrijk punt. Het 'illegaal' handelen in auteursrechtelijk beschermde goederen werkt niet hetzelfde als een platenwinkel. Je betaalt niet om een bestand te downloaden. Je betaalt soms om deel uit te maken van een forum waar dan ‘tegen de regels van het forum in’ torrentlinks geplaats worden. Andere torrentproviders werken compleet op basis van donaties. Deze innovatie op het gebied van geld verdienen aan informatie is het hele idee achter piraterij.

De oude manieren om geld te verdienen werken nu niet meer. Honderd jaar geleden kon je een plaatje maken die je kon verkopen. Toen was er geen internet om bestanden te delen, dus ging iedereen die je plaat wou luisteren naar de platenwinkel om hem te kopen. Nu zijn we honderd jaar verder en de mensen in de entertainment business zijn er van overtuigd dat het nog steeds op de oude manier zou moeten kunnen. Maar helaas, de technologie is veranderd en de markt heeft zich hier op aangepast. De enige reden dat de entertainment business het nog zover heeft weten te redden door het gebruik van de overheid. De overheid is de gene geweest die de onrechtvaardige auteursrechten jaren lang heeft helpen afdwingen. Nu heeft de technologie ook de overheid ingehaald. De politiek is technologisch zeer conservatief.

Dus, piraten, ga lekker door met downloaden. Trek je niet zoveel aan van de heren in Den Haag. Stop alsjeblieft om je politiek in te zetten voor een hervorming van het auteursrecht. Laat de entertainment branche, de farmaceutische bedrijven en de schrijvers zelf hun inkomststrategieën maar hervormen. Onze rol is om consument te blijven, wij hoeven hun problemen niet op te lossen. Het is tijd om in te zien dat intellectueel eigendom geen eigendom is maar een monopolie op informatie en een aanval op vooruitgang. Het is tijd om ons te ontdoen van het auteursrecht en de overheid die het jarenlang instant heeft weten te houden.

__________________________________________________________________________

C.Elderhorst is a translator for the Center for a Stateless Society (c4ss.org), from the Netherlands, living in the Amsterdam area.


maandag 12 november 2012

Meneer de Rechteren van Hemert. U lijkt wel een anarchist.


Afgelopen zaterdag pleit VVD-raadslid Ed de Rechteren van Hemert in een opiniestuk in de Gelderlander voor zwartwerken om de economie weer op de baan te krijgen.

Een dag later biedt hij zijn excuses aan. Na kritiek binnen zijn eigen fractie slikt hij zijn woorden weer in. De Rechteren van Hemert: "Door het op deze manier te stellen heb ik de politiek in diskrediet gebracht."

En daar heeft hij gelijk in. Zwartwerken is geen slimme politieke strategie en daarom ook taboe. Als meer mensen zwart zouden werken zou de overheid het moeten doen met minder belastinggeld. Waardoor ze minder absurde plannen zouden kunnen uitvoeren en minder politieke vriendjes zouden kunnen blij maken. Daar komt ook nog bij dat zwartwerkers niet te traceren zijn. Dit past niet bij ons neo-feodale arbeid systeem waar elke werknemer als het ware de achternaam van zijn werkgever overneemt. Als deze werkverhoudingen niet allemaal bij de overheid geregistreerd staan kunnen alle belasting trucjes, regelgeving en algemene betutteling niet toegepast worden. Oftewel, als je als politici pleit voor zwart werken dan pleit je voor vrijheid. En vrijheid is het tegenovergestelde van de overheid. En dit, Meneer de Rechteren van Hemert, kunt u als lid van een neoliberale partij niet maken.

Zwartwerken als strategie om uit een persoonlijke of gezamenlijke economische crisis te komen hoort bij een totaal antipolitieke stroming. Het anarchisme. Om precies te zijn het agoristische markt-anarchisme. Zwartwerken hoort bij de strategie die agoristen gebruiken om zichzelf te bevrijden van de staat en om de staat uiteindelijk te doen bezwijken. Deze strategie heet contra-economie of contra-economisch handelen. Door te werken zonder vergunningen en zonder belasting te betalen hopen de agoristen zich te kunnen verzetten tegen de staat om vervolgens echte individuele vrijheid mogelijk te maken zonder gebruik te maken van politiek of een gewelddadige revolutie.

Geïnteresseerd? Lees dan The New Libertarian Manifesto door Edward Konkin III

vrijdag 9 november 2012

Beste Obama supporters: een brief van een anarchist


Van c4ss.org 

Gefeliciteerd. Je favoriete presidentskandidaat heeft zijn overwinning behaald en mag zijn tweede ambtsperiode uitzitten. Als je klaar bent met feestvieren en huilen van geluk en alweer achter je computer hebt plaatsgenomen dan wacht deze brief op jou.

Nu Obama verzekerd is van een tweede ambtsperiode moeten jij en ik eens praten. Ik heb een paar vragen die ik je moet stellen.


  • Nu het geen ‘verkiezingsjaar’ meer is, ga je dan nu letten op de drone-aanvallen, geheime doelwitlijsten, bevoegdheden voor onbeperkt gevangenschap en massa deportatie van immigranten?
  • Nu Obama tot 2016 veilig in het Witte Huis is te vinden is, ga je je nu beseffen dat Soldaat Manning nog steeds opgesloten zit?
  • Jouw knul heeft gewonnen, ga je nu kritisch kijken naar zijn connecties met de parasitaire financiële instellingen die in 2008 onze economie de afgrond induwden?
  • Er zal nooit meer een Obama campagne komen, ga je ons nu helpen met het protesteren tegen de hierboven genoemde punten?

Of blijf je thuis, met klamme handen terwijl je je zorgen maakt over de mogelijkheid dat je vrienden je niet leuk meer gaan vinden als jij je uitspreekt over deze dingen, dingen waarover mensen in andere landen zich werkelijk kwaad maken? Ga je de mensen die zich hier wel over uitspreken nog steeds “onpraktisch” noemen of “té emotioneel-progressief” of erger?

Blijf je rustig zitten, wachtend op Obama, hopend dat hij zijn beloftes uit 2008 deze keer wel zal waarmaken?

Hint: dat doet ‘ie niet.

Je hoeft geen anarchist te zijn om te zien dat de man die opnieuw gekozen is niet iemand is om trots op te zijn, al is hij ogenschijnlijk “beter” dan zijn tegenstander als het om sommige standpunten gaat. Het minste kwaad is nog steeds kwaadaardig.

Het enige wat ik je vraag is om je kop uit het collectieve zand te verwijderen en ons op ten minst helpt om te zorgen dat het kwaad niet groeit.

Je hebt geen Adbusters nodig om jou te motiveren om de straat op te gaan. Protesteren kan je ook zelf.

Originele artikel geplaatst door Trevor Hultner op 6 November 2012
Vertaald vanuit het Engels door: Christiaan Elderhorst